Een tekstschrijver die je klanten bindt?

Natuurlijk heb je 'm nodig: de tekstschrijver die met puntige teksten klanten voor je scoort en nieuwe medewerkers lokt. Maar als die eenmaal binnen zijn? Dan wil je ze behouden. Niet met mooie woorden, maar met heldere, eerlijke en geloofwaardige taal. Op diezelfde website, op pagina's die iets minder salesgericht zijn. Via intranet. Via e-mail en apps. Via personeelsbladen en relatiemagazines. Via (maatschappelijk) jaarverslagen. Zelfs via zoiets schijnbaar sufs als administratieve mails en standaardbrieven. En tel uit je winst, want bestaande klanten en medewerkers behouden is voordeliger dan steeds maar nieuwe werven.

 

Een autosportjournalist die je lezers bindt?

Natuurlijk moet die er ook zijn: de auto(sport)journalist die persberichten omzet in artikelen over het laatste nieuws. Maar je lezers willen ook worden meegesleept, in discussie gaan, meer te weten komen. Dat kan met artikelen die de analyse achter de actualiteit bieden, die de passie rond de sport en de techniek overbrengen en die verdieping geven door oog te hebben voor de geschiedenis. Kortom, artikelen over auto's en autosport die je aan het denken zetten, ontroeren of je iets bijbrengen, zelfs als ze verslag doen van een actuele gebeurtenis.

 

 

Publicaties

Een update van je standaardbrieven

Ook tekstschrijvers hebben standaarddiensten! Want ik bied nu via Workimprovers een duurzame update van je standaardbrieven aan. Geen toepasselijker eerste standaarddienst dan om van jouw standaardbrieven servicebrieven te maken.

Klanten blijven niet zomaar klanten. Heb je ze net over de streep getrokken met mooie beloften? Dan doen ze natuurlijk graag zaken met je. Maar wat als ze eenmaal binnen zijn? Als je te weinig aandacht besteedt aan de communicatie met bestaande klanten, zijn ze zo weer weg. Een duurzame update van je servicebrieven is een slimme manier om snel een belangrijk deel van je communicatie met bestaande klanten te verbeteren.

Een eerste eenvoudige stap naar duurzame communicatie
Servicebrieven die laten zien dat je je klanten serieus neemt, zijn een eenvoudig te nemen stap naar duurzame communicatie. Laat je pakket servicebrieven daarom scannen en duurzaam herschrijven. De eerste klap is een daalder waard.

Standaardbrieven of servicebrieven?

Standaardbrieven. De inhoud is vaak net zo onvriendelijk als de naam. Een ‘standaardbrief’ klinkt als een brief waarmee je een klant afpoeiert, met een standaardkletsverhaal. Terwijl je er juist mee kunt scoren. Door een standaardbrief een servicebrief te noemen, zet je in je hoofd al meteen een belangrijke knop om.

“U zult begrijpen dat het ondoenlijk is om iedere klant persoonlijk op de hoogte te stellen van veranderingen. Hiertoe verwijzen wij u statutair en reglementair naar ons periodiek. Daarin doen wij maandelijks melding van contractswijzigingen.” Serieus waar, het zijn zinnen die ik tegenkwam in een standaardbrief van een zeer gerespecteerde organisatie met misschien wel het grootste aantal klanten van Nederland.

Wat is er allemaal mis mee? Veel. Ten eerste is de toon aanmatigend: “U zult begrijpen dat…”. Nee, ik zal als klant helemaal niets. Ten tweede worden er onnodig moeilijke woorden gebruikt (statutair, reglementair, periodiek), die niets bijdragen aan de boodschap. Sterker nog, ze dragen bij aan het verschuilende karakter van de zinnen: de statuten en reglementen, beste klant! Snap dat dan! Eh, nee, dat snap ik niet. Ten derde: waarom zou er iets ondoenlijk zijn? Dat klinkt alsof je geen moeite wilt doen voor je klant. Bovendien wil hij liever wél persoonlijk op de hoogte worden gesteld. Leg dan tenminste uit waarom dat niet kan in plaats van alleen maar te zeggen dat hij dat wel ‘zal begrijpen’. Overigens is de inhoud van de tekst ook niet in de haak: de klant krijgt in feite te horen dat essentiële wijzigingen in contractvoorwaarden worden weggestopt in een hoekje van een tijdschrift, net zoals banken hun rentewijzigingen liever niet bekend lijken te maken. Maar daarover zullen we het hier maar even niet hebben.

Verder lezen? Je vindt de rest van dit verhaal over standaardbrieven en servicebrieven op Workimprovers.

Autosportnieuws april 2013

Mijn nieuwsberichten voor Autosport.nl van april 2013:

Geïnterviewd voor Workimprovers

Afgelopen maand interviewde Linda Schulte mij voor Workimprovers, het platform voor doeltreffend en zinvol werken waarvan ik deel uitmaak. Het resultaat was een nieuw deel in een serie waarin trotse Workimprovers over zichzelf en hun vak aan het woord komen.

Het werd een leuk gesprek, daar in Stanislavski op het Leidseplein, beginnend met mijn wortels en eindigend met mijn ideeën voor een betere wereld. Ja, toe maar! Een psycholoog (van de koude grond) mag zelf bepalen of mijn wortels van invloed zijn geweest op de mens die ik nu ben – zelf vind ik dat wel meevallen (of tegenvallen). En of mijn idee voor een betere wereld ijdele hoop is? Dat zou best kunnen. Maar tussen die twee uiteinden in is mijn verhaal over duurzame communicatie hopelijk interessant om te lezen.

Zelf lezen? De weerslag van het gesprek vind je hier.

Drie systeemfouten van het marktdenken

Kunnen we de wereld veranderen? Of zijn de mechanismen van het marktdenken zo sterk dat we de systeemfouten er nooit uit krijgen? Een arbeidsmarkt die een bonus op improductiviteit legt, een voedselmarkt die roofbouw pleegt, communicatie die voor het snelle succes gaat: het lijken van die niet te stuiten mechanismen. Met andere woorden: blijft de hoop op een duurzame samenleving ijdel omdat de mens nu eenmaal een hebberige kleuter is?

Crisis of niet, onze samenleving is de beste. Daar zijn de meeste mensen in het westen het van harte over eens. Democratie en de vrije markt: we beroemen ons maar al te graag op die populaire exportproducten van ons neoliberale paradijs. Toch zitten er in het systeem diverse fouten ingebakken die we er maar moeilijk uit krijgen. Terwijl ze weinig bijdragen aan de houdbaarheid van onze samenleving op de lange termijn. Het zijn fouten die iedereen op z’n klompen aanvoelt, maar waar niemand iets tegen schijnt te kunnen doen. Want als puntje bij paaltje komt, blijven de meeste mensen hebberige kleuters.

De zalige belofte van improductiviteit

Het neoliberale denken zou de hemel op aarde brengen: de vrije markt leidt ons immers vanzelf naar de efficiëntste en dus beste maatschappij. Maar soms leiden vraag en aanbod tot efficiency op de verkeerde plaatsen. Neem de arbeidsmarkt. In de zorg, het onderwijs, maar ook in het bedrijfsleven hebben we de afgelopen decennia een beweging gezien naar zo min mogelijk uitvoerend werk. Mensen voor de klas, handen aan het bed: ze zijn niet meer te vinden. Daardoor moeten we ongediplomeerde leraren voor de klas zetten en verpleegkundigen en ziekenverzorgenden uit het buitenland halen – waardoor we rap een tweede generatie gastarbeiders zien ontstaan.

Verder lezen over deze systeemfouten van het marktdenken? Je leest het vervolg op Workimprovers.

Autosportnieuws maart 2013

Mijn nieuwsberichten voor Autosport.nl van maart 2013:

Wat er in de pen zit in de autosport

Het wordt een vol voorjaar, zo schreef ik in mijn nieuwsbrief van maart. Zeker op auto- en autosportgebied is mijn agenda aardig gevuld.

Octane
Sinds het najaar van 2012 ben ik als autosportmedewerker en fotograaf aan het werk voor Octane. Van dat prachtblad zijn inmiddels drie nummers verschenen: #001, #002 en #003. Dit jaar volgen er nog vier nummers. Daarin coördineer ik zoals gebruikelijk de rubrieken Evenementen en Finishvlag, waaraan in elk nummer ook wel wat schrijfwerk kleeft. Aan andere rubrieken, zoals Gewone Dag, Icoon, Markt en Quality Time, lever ik eveneens bijdragen. Maar nu het lente wordt, is het ook tijd voor grotere reportages. In mijn vorige nieuwsbrief sprak ik al over de voorbereidingen daarvoor. In de komende nummers zien jullie ze vanzelf verschijnen. Na Pasen ben ik in ieder geval in Chimay. Meer zeg ik er nog niet over…

Autosport.nl
Verder ben ik voor Autosport.nl aan de slag gegaan als verslaggever voor GP2, AutoGP en World Series by Renault (zowel Formule Renault 3.5 als Eurocup Formule Renault 2.0). Ik deed al verslag van de wintertests in deze klassen en maakte een reportage van de teampresentatie van MP Motorsport, het Nederlandse team dat dit jaar actief is in de GP2 en als Manor MP Motorsport in de AutoGP en Eurocup Formule Renault 2.0. Lees verder…

Nieuwsbrief: update maart 2013

Dit is de webversie van mijn e-mailnieuwsbrief van maart 2013, die is verstuurd aan vrienden en zakelijke relaties.

Het is weer tijd voor de tweemaandelijkse update over mijn wederwaardigheden, voor iedereen die daar prijs op stelt. Ik ontvang trouwens maar weinig afmeldingen, dus kennelijk vinden veel mensen het leuk om te lezen. De positieve reacties die ik krijg, bevestigen die indruk.

Dit weekend was het stilte voor de storm. Voor het eerst in drie jaar kon ik weer een F1-race volgen zonder er verslag van te hoeven doen. Best relaxed eigenlijk. Komend weekend wordt dat anders: ook dan kan ik weer languit achterover naar de Grand Prix kijken, maar verder ben ik van vrijdag tot en met zondag bezig met wedstrijdverslagen van diverse raceklassen ónder de Formule 1. Dat is nog maar het begin, want na dit weekend zijn de vrije zaterdagen en zondagen op de vingers van één hand te tellen. Lees verder…

Octane #003 ligt in de schappen

Twee weken eerder dan de gebruikelijke routine ligt Octane #003 in de schappen. Met een paar mooie reportages van hoofdredacteur Ton Roks en een prachtverhaal van Mark Hales over de Ford Capri RS en de BMW 3.5 CSL, twee toerwagentitanen uit de vroege jaren zeventig. En met deze keer vijf artikelen van mijn hand.

Voorin, in de rubriek Evenementen, een verslag van Race Retro, de grootste winterbeurs op het gebied van de historische autosport. Verder een uitgebreid interview met Jeroen Bleekemolen over zijn leven als langeafstandsspecialist. In de rubriek Finishvlag een ‘koopgids’ over de Saab 96 als rallyauto. In de rubriek Markt een interview met Dietrich Hatlapa, oprichter van de HAGI-index voor klassieke automobielen. En helemaal achterin, in de rubriek Gewone Dag, een portret van autosportfotograaf Frits van Eldik.

Verder coördineerde ik zoals gebruikelijk de rubrieken Evenementen en Finishvlag en leverde ik volop foto’s voor de artikelen over Jeroen Bleekemolen en Race Retro. Voor Bleekemolen ging ik zelfs naar Dubai, om daar de plaatselijke 24-uursrace mee te maken. Hier nog meer foto’s van het evenement. Het was kortom weer erg leuk om aan Octane te kunnen bijdragen. Meer weten over Octane? Op de website zie je de volledige inhoud en kun je abonnee worden. Want zoals al eerder gezegd, met een abonnement steun je het blad nog meer dan via de losse verkoop…

Waarom transparantie telt

Wie duurzaam – en dus eerlijk en geloofwaardig – wil communiceren, moet open kaart spelen. Informatie achterhouden? Dat krijg je vroeg of laat als een boemerang terug. Met een klap die niet alleen gezichtsverlies maar ook omzetverlies tot gevolg heeft. Want transparantie telt, ook in de portemonnee.

Paardenvlees in onze gehaktballetjes, pillen met verborgen bijwerkingen, nationalisatie dankzij megalomane vastgoedprojecten: in talloze branches is de lokroep van het snelle geld nog altijd onweerstaanbaar. En pas achteraf horen we er natuurlijk van.

Toch is het gevaarlijker dan ooit om op die manier de kantjes eraf te lopen. We leven niet meer in een tijd waarin burgers en consumenten ja en amen zeggen tegen alles wat hun wordt voorgehouden. De vanzelfsprekende autoriteit van overheden en bedrijfsleven is verdwenen – en vind je het gek als er weer zo’n schandaal naar buiten komt?

Verder lezen? Het hele betoog over waarom transparantie loont vind je op Workimprovers.

Een authentieke of een verzorgde tekst?

‘Moet je grammatica als blogger perfect zijn?’ luidde onlangs een vraag in een LinkedIn-groep voor freelancers. Daar heeft de tekstschrijver meer dan één antwoord op.

Niemand schrijft volmaakt Nederlands, ook de tekstschrijver niet. Dat blijkt wel uit het feit dat zelfs de beroeps er niet in slaagt om nul fouten te scoren in het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Grammaticaal gaat de tekstschrijver ook weleens de mist in. Gisteren schreef ik nog ‘Mag ik u postcode en huisnummer?’ in een statusupdate op Facebook. In het vuur van de strijd, in mijn frustratie over een knullig IVR-menu van het callcenter dat ik aan de lijn had. Toen ik de fout teruglas, schrok ik er zelf van. En reken maar dat hij opviel bij mijn vrienden, want een tekstschrijver maakt toch nooit fouten?

Een veelgehoorde stelling is dat een blog de authentieke verwoording moet zijn van de ideeënwereld van de blogger. Daar lijkt weinig tegen in te brengen. Niet iedere blogger hoeft een schrijver te zijn. Een relatietherapeut moet over relatieproblemen kunnen bloggen. Een jurist moet over interpretaties van wetteksten kunnen bloggen. Een organisatieadviseur moet over reorganisaties kunnen bloggen. En omdat niet iedere relatietherapeut, jurist of organisatieadviseur kan schrijven, horen taalfoutjes er nu eenmaal bij.

Verder lezen? Op de site van Multiraedt lees je waarom je misschien niet hoeft te kiezen tussen een authentieke of verzorgde tekst.

Autosportnieuws januari-februari 2013

Mijn reportages en nieuwsberichten voor Autosport.nl van januari en februari 2013:

Reportages

Nieuwsberichten

© mattijsdiepraam.nl 2012

RSS. Deze Wordpress-site maakt gebruik van het thema Modern Clix, ontworpen door Rodrigo Galindez. Nederlandse vertaling: mattijsdiepraam.nl