De makeover van het Groene boekje
Wie weleens naar Lookinggood of andere metamorfoseprogramma’s kijkt, kan concluderen dat een leuke coupe, wat make-up en vlotte garderode voor het oog heel wat doen. Het contrast tussen voor en na wordt versterkt door een onopgemaakte slobbertoestand vooraf (de kandidaat wordt immers in zijn of haar dagelijkse bezigheden onderbroken) en een tot in de puntjes gestileerd eindresultaat. Toegegeven, de betreffende mannen en vrouwen zien er inderdaad tien jaar jonger uit en aan het modebewustzijn van de Nederlander kan best nog wel wat worden verbeterd. Maar van een metamorfose is geen sprake. Het blijven dezelfde mensen, met dezelfde gezondheid, hetzelfde lijf, dezelfde eigenaardigheden. Wezenlijk is er niets veranderd.
Hetzelfde kunnen we zeggen van de nieuwe Leidraad en Woordenlijst Nederlandse Taal, die 15 oktober a.s. zullen verschijnen en vanaf augustus 2006 officieel van kracht zijn. Het is oude wijn in nieuwe zakken. Het is weliswaar prijzenswaardig dat de Nederlandse Taalunie een evaluatietermijn van tien jaar is overeengekomen, om te voorkomen dat de Woordenlijst niet langer de actuele woordenschat van de Nederlandse taal zou herbergen, zoals met het Groene boekje van 1954 het geval was. Zo ben ik er verheugd over dat het inmiddels anachronistische on line is vervangen door online. Tegelijk is het jammer dat de opknapbeurt vooral cosmetisch is. Dat was ook de opdracht – een herziening die ‘geen aanleiding mag geven tot wijzigingen aan de van kracht zijnde officiële spellingsvoorschriften’ – maar aangezien er toch hier en daar aan de regels is gemorreld, had er best wat meer in gezeten. Lees verder…
