mattijsdiepraam.nl

Circuittest BMW 328i en 320d

De nieuwe 3 Serie: driften uit het vuistje

De nieuwe 3 Serie overtuigde al op de wegen rond Barcelona, maar is hij net zo goed op het circuit van dezelfde stad? We gingen met de 328i en 320d het Circuit de Catalunya op om de proef op de som te nemen én we reden mee met een BMW-ambassadeur van adel. En passant konden we de nieuwe 335i bekijken, waarvan een fraai exemplaar in M-Sport-verpakking roerloos in de pits stond.

Het F1-circuit van de tweede stad van Spanje ligt er vredig bij onder de Catalaanse herfstzon. Het Circuit de Catalunya bij Montmeló staat bekend om de zware kritiek die het te verduren krijgt zodra de baan ons weer een saaie F1-race heeft voorgeschoteld, maar in de gezapige toestand waarin we het circuit aantreffen, komt het eigenlijk best sympathiek over. Misschien komt dat doordat het pitcomplex zo op het eerste gezicht niet meer voldoet aan Bernies hoge eisen, maar in mijn ogen geeft dat de Spaanse omloop juist wat extra sfeer.

We lopen een van de pitboxen binnen om de rijdersbriefing in ontvangst te nemen voor onze rondjes in de nieuwe 3 Serie. Wat blijkt? De Duitsers zijn streng: na twee rondjes achter de pace car gaat elke ronde door de pits, waar een snelheidslimiet van 30 km/u geldt. Vol het gas opentrekken op het rechte stuk is er dus niet bij. En er volgt nog een tweede verbod: “No drifting please”. De Amerikanen in ons gezelschap knikken gedwee, maar na afloop zijn we toch wel benieuwd hoe dat zit. “Yes, we know that there are people from the Netherlands present today, so…” – waarna er een veelbetekenende blik volgt op het gezicht van de instructeur. Hebben wij dan zó’n twijfelachtige reputatie, vraag ik stiekem glunderend terug. Waarop gelukkig het bevrijdende schouderklopje volgt. “It’s okay, as long as you don’t overdo it.” Lees verder…

Test BMW 328i en 320d

De nieuwe 3 Serie: Freude am Turbo

Toen de wolken waren weggetrokken voor de nieuwe 3 Serie, scheen de volle maan boven de puristen onder de BMW-liefhebbers. Terstond veranderden ze in huilende wolven. Hun geliefde atmosferische Reihensechser had plaatsgemaakt voor een vierpitter met turbo: exit 330i, welkom 328i. In de omgeving van Barcelona konden we de nieuwkomer op zijn rijplezier beoordelen. We kregen zelfs de kans om twéé geblazen viercilinders aan de tand te voelen, want ook de 320d stond paraat. Bestaat het, Freude am Turbo?

‘There is no substitute for cubic inches’, zeggen de Amerikanen. Of in een variant daarop: ‘When in doubt, bore it out.’ Machtige slogans, maar het levert doorgaans echte gas guzzlers op. Mooi in vervlogen tijden van voor de oliecrisis, maar in deze eeuw wil BMW het groenste jongetje van de klas zijn. Een zware opdracht, zeker als je tegelijk de best rijdende auto’s in hun klasse wilt (blijven) bouwen.

De 3 Serie van BMW is niet alleen generaties lang de spreekwoordelijke BMW, maar ook dé sportsedan van zijn klasse. De huidige E90 was al behoorlijk ultiem in dat streven, dus hoe ging BMW zijn 3 Serie nog beter maken als hij ook nog eco moet zijn? In de omgeving van Barcelona konden we twee dagen sturen met twee exponenten van de nieuwe 3 Serie: de 328i en de 320d. Samen met de 320d Efficient Dynamics en de 335i zijn dat de eerste varianten van de F30 die in februari 2012 in de showroom verschijnen. Allebei met viercilindermotoren, allebei met turbo. Lees verder…

Test Citroën DS3 Racing

Belle pour les Sébastiens

Eindelijk. Na jaren getreuzel is het er toch van gekomen: een auto waarmee Citroën inspeelt op zijn rallysuccessen. Maar is het ook echt een belle die eer doet aan zevenvoudig wereldkampioen Sébastien Loeb en zijn opvolger Sébastien Ogier? Citroën durfde de DS3 Racing mee te geven aan Neerlands grootste rallytalent en een veertiger in een midlifecrisis.

>> Liever eerst video kijken? TV: Test Citroën DS3 Racing

Het is eigenlijk ongelooflijk. Al zo’n beetje vijfhonderd jaar is Citroën het absoluut dominante merk in de rallysport, eerst met de Xsara, daarna met de C4 en nu met de DS3. De WRC-titels zijn niet meer op één hand te tellen en op twee ook niet. Tegelijk was er in de Citroën-showrooms weinig anders te zien dan grijze Picasso’s, vrolijke Pluriels en een enkel lauwwarm VTR-modelletje, om over de C4 ‘By Loeb’ maar te zwijgen: een gewone familieauto met wat extra leer en chroom en een handtekening van de kampioen. Pas nu titelvreter Sébastien Loeb in de herfst van zijn carrière zit, vindt Citroën het tijd om zijn verdiensten te eren met een bommetje voor de openbare weg: de DS3 Racing. In 2010 werd hij geïntroduceerd op de Salon van Genève, nu is hij in zestigvoud op weg naar Nederland. Geen verplicht nummer als homologatiemodel, maar een auto als de Impreza GT Turbo, het kanon waarmee Subaru zichzelf in één keer op de Europese kaart zette. Die Japanners hadden ’t (toen) wél begrepen: win on Sunday, sell on Monday.

Althans, dat is wel de bedoeling als je de auto in de folder bekijkt. (Niet voor niets zijn veertig van de zestig Nederlandse exemplaren al verkocht.) De uitmonstering van de DS3 Racing is racy en agressief, de specificaties zijn uiterst serieus. Met 207 pk kan het turboblokje van 1,6 liter de strijd in het kleinere hothatchsegment gemakkelijk aan. Zijn acceleratie van 0 naar 100 gaat in 6,5 seconden, rap genoeg om 97% van het Nederlandse wagenpark, inclusief alle concurrenten in het segment, na het groene licht om de oren te rijden. Daar staat tegenover: geen vierwielaandrijving, zoals het sterkere broertje in het WRC. Net als de Focus ST van WRC-rivaal Ford moet de DS3 Racing het met aandrijving op de voorwielen doen. Misschien moeten we de DS3 Racing daarom eerder vergelijken met de Xsara-kitcar waarmee Philippe Bugalski ooit in de asfaltrally van Corsica alle vierwielaangedreven WRC-opponenten versloeg. Logisch ook, want waar vind je in Nederland nog mooie stukken onverhard?

De hele test lezen? Lees verder op Driving-fun.com.

Test Abarth 500C

Geval Abarth

De schorpioen zit niet meer in de maand, maar wel voor DF. In dit frisse jaargetijde mochten we namelijk op stap met een pittige kleine Fiat, pardon, Abarth. Eentje waar het dak vanaf kan, maar dat hebben we maar niet te veel gedaan – brrrr. Maar gaat het dak er ook vanaf als je de Abarth 500C op zijn gifstaart trapt? Is deze Abarth echt een geval Abarth?

Laten we maar beginnen met wat we niet gaan doen. We gaan de 500C Abarth niet vergelijken met de klassieke 595 en 695 en hun nog potentere SS- en AC-varianten. Natuurlijk zijn de Abarths van toen en nu totaal verschillend, daarvoor hoef je niet achter het stuur te zitten. Zet alleen al de achterklep van de 500C open, net zoals in de oude Abarthjes permanent moest gebeuren. Dan ben je in de 500C de bagageruimte van 185 liter aan het koelen, in plaats van de krachtbron. De aandrijving zit al net zo voorin als de motor. Ieder begin van een vergelijking is zinloos. Lees verder…

Test Porsche 911 Targa 4S

Voor ridders en jonkvrouwen

En toen stond er opeens een Porsche 997 Targa 4S voor de deur van DF. Wat doe je? Instappen natuurlijk, maar dan? Naar zijn natuurlijke habitat in ’t Gooi misschien, waar moderne jonkvrouwen zich in het zadel van hun Porsche laten zakken, om zich door het open dak te laten begluren door stille bewonderaars. Of naar de plek waar in Nederland voor het laatst keihard met open Porsches werd gescheurd. We kozen natuurlijk voor het tweede. Maarsbergen, here we come.

Voor de historisch uitgedaagden onder de DF-lezers: Maarsbergen is de bakermat van jonkheer Carel Godin de Beaufort, de laatste ridder uit de Formule 1. Eind jaren vijftig en begin jaren zestig reed deze gentleman driver pur sang naar Neerlands eerste WK-punten. Tussendoor maakte hij de wegen rond Maarsbergen onveilig en deed hij nog veel meer wat God en vaderland verboden hadden. Een coureur zoals ze die tegenwoordig niet meer loslaten op de circuits, laat staan op de openbare weg.

Na een snelle eerste instructie en wat opwarmende kilometers willen we kortom hard naar Maarsbergen rijden, binnendoor, net zoals Carel Godin de Beaufort naar huis reed na een bezoek aan de Porsche-garage in Zeist: dwars om de piramide van Austerlitz en als dat de eerste keer een rondtollende Porsche tot gevolg had, dan gewoon nog een keer. En dan harder. Lees verder…

Test Audi quattro

Bokkig oerdier

Audi viert in 2010 ’30 jaar quattro’, want in 1980 debuteerde de allereerste quattro op de salon van Genève. Is het een feestje waard en is de oer-quattro vandaag de dag nog steeds een icoon op de weg? We namen de proef op de som en reden terug de geschiedenis in. Om te ontdekken dat dit bokkige oerdier, in crisistijden met kille rechte lijnen uit plaatstaal gehouwen, de harten nog steeds verwarmt. En niet alleen van degenen die achter het stuur mogen plaatsnemen.

>> Eerst video kijken? Test Audi quattro (1986)

De originele Audi quattro is een mijlpaal in de autogeschiedenis en staat nog als ‘Auto Union’ op kenteken, net als trouwens elke Audi tot en met bouwjaar 1998. Een test van de ‘urquattro’ combineren met een bezoek aan het pittoreske Auto Union Museum in het Noord-Hollandse Bergen is dan al snel bedacht, zeker als initiatiefnemer Henk Geerts ons met alle plezier wil ontvangen. Eenmaal in Bergen aangekomen proberen we de ‘Auto Union’ die voor de voorgevel staat geparkeerd, te vergelijken met de DKW’s, Wanderers en de unieke Horch V12 die binnen staan te pronken. De overeenkomsten lijken vergezocht. Wat heeft een collectie welgevormde voor- en naoorlogse roadsters te maken met een kaarsrechte coupé uit de eighties?

Dan geeft Geerts voor ons een DKW de sporen. De voormalige kookwinkel van de 78-jarige verzamelaar en oud-rallyrijder hult zich in blauwe dampen. We weten het opeens weer. Die tweetakt-motoren van DKW, hoe bescheiden ook, zijn net zo karakteristiek, eigenwijs en lawaaierig – maar uiteraard op een lekkere manier – als de roffelende vijfcilinder onder de motorkap van de quattro. Die, als hij lekker warm is gedraaid, ook nog eens heerlijk de uitlaat laat ploffen zodra je het gas lost. En die DKW-tweetaktjes? Die doen dat net zozeer. Lees verder…