En we gaan vrolijk naar Bahrein
Hardleerse ezels
Een jaar geleden sloeg de Formule 1 een van de grootste pr-flaters uit zijn toch al rijk met communicatieblunders getooide geschiedenis: pas op het allerlaatst werd de GP van Bahrein geschrapt. Maar het kan altijd beter: dit jaar gaan we gewoon wel. Hoe je je voor de tweede keer nog harder tegen dezelfde steen kunt stoten.
Gaan we wel, gaan we niet, gaan we wel, gaan we niet? Het geduw, getrek en getalm rond de GP van Bahrein duurde vorig jaar zó lang dat het imago van de Formule 1 er uiteindelijk weer eens uiterst bekaaid van afkwam, ook al werd de race alsnog geschrapt. Het was een wijze les, zou je denken, maar een jaar later werkt de sport zichzelf vrolijk opnieuw in de nesten. Exact dezelfde nesten bovendien.
Gek genoeg is dat eigenlijk heel logisch. Niet alleen omdat de situatie in Bahrein is niet veranderd – het regime houdt nog steeds dankzij zware repressie stand – maar ook omdat de manier waarop besluiten in de Formule 1 tot stand komen, ongewijzigd is: dat moet nog altijd gebeuren door drie partijen die om elkaar heen cirkelen, elkaar bedoeld of onbedoeld voortdurend in de wielen rijden en niet zelfstandig knopen kunnen doorhakken. Die situatie zorgt ervoor dat we nog steeds wachten op een nieuwe Concorde-overeenkomst, maar ook dat Bahrein in 2012 opnieuw een kwestie van uiterst genante afmetingen kon worden. Lees verder…







