mattijsdiepraam.nl

Spa Six Hours 2011: de sfeerbeelden

Overvallen door weemoed

Het was prachtig weer op Spa tijdens het weekend van de inmiddels befaamde Six Hours. En dus was de sfeer in het paddock, in de pitstraat en op de grid van de historische uithoudingsrace en het overvolle voorprogramma meer dan goed. Die beelden willen we je niet onthouden, want we worden altijd een beetje overvallen door weemoed als we monteurs ouderwets zien sleutelen terwijl coureurs zich concentreren door niets te doen of aan hun vriendin te frunniken.

Historische evenementen op moderne circuits doen altijd een tikje vreemd aan. Spiegelpaleizen met gelikte faciliteiten die zijn neergezet onder de gesel van Bernie Ecclestone vormen namelijk nogal een raar decor voor klassieke raceauto’s uit de jaren vijftig, zestig en zeventig, toen de professionaliteit in de autosport nog maar amper was ontdekt. Lees verder…

2011 Spa Six Hours report

There’s no arguing that a true Spa event needs rain but after a wet Six Hours in 2010 – and a rather moist Revival weekend still soaking our memories as well – we were rather pleased with the untypical Ardennes weather welcoming us as we navigated into the Spa-Francorchamps valley with its peculiar micro-climate. We were treated to a totally sunny autumn weekend, the cars basking in warmth right up to sunset. Even at night the six-hour enduro continued in most agreeable circumstances. It was still tough on the cars though…

So Spa gave us a pleasant reversal of fortune, with bodywork acting as reflector shields for a change, instead of surfaces that droplets of water can desperately cling on to. In the paddock, mechanics seemed to be working at a more leisurely pace, even though their checklists looked just as long as they always do. Drivers, meanwhile, kicked their feet up as a way to focus on their forthcoming race – or races, in the cases of Roger Wills, Manfredi Rossi, Simon Hadfield and other car-wielding gents who spent more time in their assorted ground rockets than out of them. With regards to seat time, historic racing weekends are still the best way of spending your fortune while getting a good return of fun. Lees verder…

Spa Six Hours 2011

Een schitterend weekend

Regen op Goodwood? Dan moet het zonnig zijn op Spa! En hoe. Het weekend van de Spa Six Hours – de morsige Europese tegenhanger van de Goodwood Revival, één week na die Britse nostalgische perfectie – was in alle opzichten schitterend. Het weer zat mee, maar de actie in deze Belgische pralinedoos bomvol historische racerij was ook om je vingers bij af te likken.

Nou ja, meezitten. Eigenlijk moet het op Spa plenzen van de regen. Van dat heftige Ardense weer dat klem blijft zitten tussen de heuvelruggen die het circuit van Francorchamps omgorden en het zo een bijzonder microklimaat verlenen. Maar regen hadden we vorig jaar al genoeg gehad, want nat werden we niet alleen van de champagne. En na een half verzopen Goodwood Revival waren we wel weer toe aan racen onder een stralende zon, aan heldere dagen waarin auto’s als vanzelf schitteren. Lees verder…

2011 Circuit Revival Meeting report

Usually right after the end of another marvelous Goodwood Revival, it’s that time of year again. Inevitably we are forced to wonder how the Earl of March and his team will be able to top this latest experience. For over a decade, the Revival has been the picture-perfect historic event, almost to the point that perfection becomes a niggle. To some extent the event is hailing from a parallel universe, bringing us back to a time that never even existed in the way it is celebrated right now. How is that going to get any better? Still, they pull it off every time, with tiny but noticeable improvements to what was already at 100%. But the best improvement of them all this time proved to be the good-old fashioned British weather.

Rain. Lots of it. It had been missing from the event from almost since the second rain-swept edition. Mercifully, as commentators used to say when the Goodwood Motor Circuit was graced yet again by a glorious autumn sun. How wrong they were. There is no denying that the light of a setting sun in September, slowly falling away into the South Downs horizon, is of magical proportions. Even the ugliest racing car somehow looks right when touched by those fragile rays descending on its surface at a very shallow angle. The same applies to the smart-dressed and greased-up people swarming about between the machinery. Yet all those years we were missing out on a different kind of spectacle – that of cars struggling with the worst the weather gods could throw down at us. Lees verder…

Goodwood Revival 2011: extra foto’s

Een parallel universum van een betere wereld

Met één artikeltje over de Goodwood Revival red je het gewoon niet, vandaar deze toegift. Eerder versierden we ons verslag met foto’s van de mooiste auto’s, de natste actie en de opvallendste bezoekers. Reden genoeg om nu – volgens het aloude motto ‘too much is just right’ – voor de dag te komen met nog meer mooie auto’s, natte (en droge) actie en leuke mensen.

Want we waren dit jaar ook aanwezig bij de drivers cricket match, die traditioneel op de donderdagmiddag vóór de Revival plaatsvindt op de pitch recht voor Goodwood House. Van Tiff Needell tot Tom Kristensen: allemaal willen ze laten zien dat ze allround-sportman zijn die desgevraagd ook de cricket bat kundig hanteren, met volop runs en wickets als resultaat.

Ieder lid van de Goodwood Road Racing mag te gast zijn op dit buitenfeestje en komt dan ook met zijn mooiste auto. Vaak is het period-kloffie voor de komende dagen ook al aangetrokken. Ook stugge Nederlanders blijken dan te kunnen genieten van tea and biscuits, de Spitfire boven ons hoofd én natuurlijk van het fraais op de parkeerplaats. En dan? Naar de circuitcamping om de tent op te zetten en de eerste fles wijn open te trekken. Lees verder…

Goodwood Revival 2011

Zon of regen, het valt nooit tegen

Elk jaar vraag je je af of de Earl of March en zijn team zichzelf het volgende jaar nog kunnen verbeteren. En iedere keer flikken ze het weer. Ook deze Goodwood Revival was weer groter, opmerkelijker en sensationeler dan de vorige. Deze keer hielpen de weergoden ook nog mee: met een mooie mix van zonneschijn en hoosbuien zagen we al het moois glimmen in de zon én spartelen in de regen.

De formule van de Goodwood Revival mag inmiddels bekend zijn: een drie dagen durende onderdompeling in het tijdperk 1948-1966, de jaren waarin het circuit van Goodwood voor races was geopend. Alles komt uit die tijd (de auto’s) of doet zijn vreselijke best om eruit te zien alsof ze uit die tijd komen (de bezoekers en een handvol replica’s). Alles klopt tot in detail – op de vele digitale camera’s en de grote tv-schermen na.

Het kan altijd beter

Kan het nog beter? Altijd, dat blijkt maar weer. Ook nu kwamen er weer unieke auto’s voorbij en was de fifties- en sixtiesbeleving nog rianter uitgebouwd. Het marktterrein moest daardoor zelfs deels naar het parkeerterrein worden verbannen, om ruimte te maken voor een heuse High Street, met een period Tesco-supermarkt als hoogtepunt. Lees verder…

Brooklands: preserving the past

For years, the former oval of Brooklands was a largely neglected piece of motor racing nostalgia in the sleepy town of Weybridge, Surrey. There, in the southwestern outskirts of London, lay the forgotten remains of what is now advertised as the birthplace of British motorsport and aviation. Things changed when Mercedes-Benz bought the place. On the back of grand German investment, the track’s timber racing sheds and rusty, worn-down aeroplane hangars remarkably became fashionable again. At a time when everyone mourned the death of leading Brooklands conservationist Bill Boddy we went to see if the Spirit of Brooklands is still alive.

We had no idea what to expect, having visited the former glory of Brooklands almost at the end of its prolongued state of limbo, the site as racing circuit having reached its operational nadir in 1939. In our minds, the territory was still as we left it at the beginning of the century. A place you could simply drive down to, accessing the area at the Banking Bend before letting the car roll down to the bottom of the Test Hill to park it underneath one of the historic awnings. Then it was a matter of walking down the battered concrete on the Finishing Straight to meet up with the banked part of the circuit still present, with no-one in sight to stop you from attempting to reach the Members Bridge the hard way. Having survived those escapades, it was time to admire the preservation work done by the Brooklands Society. In 2002, the Brooklands Museum had been receiving visitors long since, its trust having been established in 1987 and regularly opening its doors from 1991, but the lock-ups and sheds housing its modest collection felt alienated all the same. You could sense the struggle against the odds to at least keep Brooklands dwell in the miserable semi-existence the circuit had endured since the Second World War, albeit very much tidied up compared to the wasteland it had been when Bill Boddy first returned to set foot on it sometime in the early seventies. Lees verder…

Spa Six Hours: de sfeerbeelden

Racenomaden strijken neer in de Ardennen

Het was ooit het leven van bijna elke coureur die droomde van een toekomst in de Formule 1: rondtrekkend van circuit naar circuit, in een busje met aanhanger, in de hoop om genoeg prijzengeld te winnen voor nog een jaar racen. Het was ook het leven van de toeschouwer: voor een grijpstuiver een race bezoeken, vrij door het paddock rondstruinen en daarna zomaar een plekje langs de baan opzoeken. Die wereld behoort in de hoogste regionen van de autosport tot het verleden, maar tijdens de Spa Six Hours herleeft hij weer een beetje. Alleen de champagne voor de winnaars is hetzelfde gebleven.

In onze voorbeschouwing noemden we de Spa Six Hours al de Transit & Trailer Revival. En hoewel het evenement snel in aanzien wint en de beste teams steeds professioneler aan de dag komen, is de enthousiaste liefhebber nog steeds de kurk waar het weekend op drijft. De duurste vrachtwagencombinatie en de fraaiste pitinrichting zijn bovendien geen garantie voor succes. We zagen teleurgestelde gezichten bij de chique teams en euforie – weliswaar van bescheiden Britse afmetingen – in de sober ingerichte garage van de familie Minshaw (eigenaren van Demon Tweeks), waarvan vader en zoon Jon en Jason opnieuw een equipe hadden gevormd met Martin Stretton.

Het trio Minshaw/Minshaw/Stretton greep na een zware zesuursrace, waarvan twee uur in de stromende regen, aan het langste eind, net als twee keer eerder in de geschiedenis van de Six Hours. Met hun Jaguar E-type bleven ze twee snellere Ford GT40′s voor. Gastrijder Stretton, een van de toppers in de historische racescene, reed zelfs in twee auto’s mee. Hij startte in een AC Cobra en deed de afsluitende stint – in de regen – voor de Minshaws. Om meer kans op de overwinning te maken? Nee, eerder omdat hij er gewoon geen genoeg van kan krijgen. Lees verder…

Spa Six Hours: nat spektakel

Regen, bier en champagne

Het is alweer jaren geleden dat de Spa Six Hours is geteisterd door het typische Ardennenweer, maar dit jaar was het behoorlijk raak voor het fameuze historische race-evenement op het circuit van Francorchamps. Het voorprogramma begon op zaterdag nog onder een zwak zonnetje, maar de zesuursrace zelf werd in de avonduren onthaald op monumentale stortregens. De overige races op zondag kregen ook heel wat plensbuien te verduren. Het maakte het spektakel er alleen maar groter op. De fans dronken hun natte pak weg met bier en de winnaars goten zichzelf onder de champagne.

De race waarnaar het weekend is genoemd, de Spa Six Hours, ging om vier uur ‘s middags op een droge baan van start en dat bleef zo tot in de loop van de avond. Het stelde het trio Ford GT40′s aan kop in staat om de race te domineren. Maar toen de schemering was overgegaan in de avond, kwam de regen opeens met bakken naar beneden. Daardoor keerde de wedstrijd in het voordeel van de beste regenrijders. De E-type van de familie Minshaw en gastrijder Martin Stretton had op de droge baan de afstand niet te groot laten worden en kon in de tweede helft van de race de winst naar zich toetrekken.

Schrale troost voor David Hart

De winnaar van vorig jaar, de Ford GT40 van Lanzante Racing, was toen al teruggevallen naar de 35e plaats. Het was een schrale troost voor David Hart, die dit jaar met een Corvette en met hulp van Rob Hall en Nicky Pastorelli opnieuw een gooi deed naar de zege. In 2009 hinkte de GT40 van Lanzante naar de finish en kwam Jeroen Bleekemolen – die vorig jaar voor Hart de rol van pinch-hitter vervulde – net een kwartiertje tekort om de achterstand in te lopen. Lees verder…