Nederland heeft er een rally voor vooroorlogse auto’s bij. In mei 2014 wordt namelijk de eerste Rit om de Hertzberger Trofee gereden, zo genoemd doordat organisator Arno Blokland van de Stichting Vintage Cars & Castles (SVCC) werd geïnspireerd door mijn artikel in Octane over Eddie Hertzberger en zijn kleindochter Gwendolyn.
Op de site is een nieuw artikel te lezen over het bewogen leven van Eddie Hertzberger, de enige Nederlander die ooit een Grand Prix won. Het begint zo:
Jos Verstappen de succesvolste Nederlandse coureur aller tijden? Of toch een van de drie L’en: Van Lennep, Lammers, Luyendijk? Geen van hen won ooit een Grand Prix. Wel ene Eddie Hertzberger. In 1936, in het Belgische Chimay. De Grand Prix des Frontières was weliswaar een B-evenement, maar stond open voor Grand Prix-auto’s van die tijd. Wie was deze pionier van de Nederlandse circuitracerij? Zijn GP-carrière blijkt deel van een veelbewogen leven. Maak kennis met deze vergeten held van de Nederlandse autosport.
Grand Prix-pionier
België was in 1902 het eerste land dat een circuit organiseerde. Spa-Francorchamps behoort tot de oudste circuits ter wereld. De circuitracerij kent kortom bij onze zuiderburen een lange traditie, die uiteindelijk GP-winnaars opleverde als Jacky Ickx en Thierry Boutsen, maar ook een klassiek evenement van internationale allure: de 24 uur van Spa. Nederland heeft die luxe nooit gekend. Pas vanaf 1948 bezit Nederland een eigen circuit: Zandvoort. Het lag dus niet voor de hand dat vooroorlogse landgenoten zich met de circuitsport gingen bezighouden. Maar Eddie Hertzberger was een man van de wereld. Als erfgenaam van een van de grootste textielindustriëlen van Nederland, zo niet Europa, kwam hij nog eens ergens. Hij nam deel aan buitenlandse ritten en rally’s, hij bezocht Le Mans en de diverse GP-circuits van Europa. Van die wereld wilde hij deel uitmaken.
De aanschaf in 1934 van een MG K3 Magnette maakte dat mogelijk. Samen met zijn trouwe monteur Jacques van der Pijl perfectioneerde hij de Britse lichtgewicht tot een verfijnde racemachine. Natuurlijk kon hij het daarmee niet opnemen tegen de Mercedessen, Auto Unions en Alfa Romeo’s van die tijd. Maar Hertzberger was zich goed bewust van zijn mogelijkheden: er waren genoeg GP’s van minder statuur, waar de toppers niet kwamen opdagen. De MG was bovendien in een handomdraai van spatborden te voorzien, zodat Hertzberger ook kon deelnemen aan zijn andere grote liefde: Le Mans.
Verder lezen? De rest van het artikel staat op de site van de Stichting Vintage Cars & Castles. Daar is ook het oorspronkelijke Octane-artikel te bekijken.