Na mijn boek over Ab Goedemans ben ik begonnen aan een nieuwe coureursbiografie, opnieuw over een coureur die in het harnas is overleden: Wim Boshuis. Net als de vorige keer werk ik daarvoor samen met Gerrie Hoekstra van Autosport.nl, die wederom als uitgever fungeert. Hieronder vind je de eerste twee nieuwsbrieven die we aan ons vaste koperspubliek hebben gestuurd.

Nieuwsbrief 2 maart 2022

In 2019 verscheen Wim Loos, De onvervulde belofte van een natuurtalent. In 2021 volgde Ab Goedemans, Altijd tot het uiterste. Waarschijnlijk heb je ze allebei in je boekenkast staan. Nu komt het derde boek in de reeks autosportboeken van AUTOSPORT.NL er alweer aan. Misschien kun je het onderwerp al raden. Want na boeken over Wim Loos en Ab Goedemans konden we de verleiding niet weerstaan: er moest ook een boek komen over Wim Boshuis.

Met Wim Boshuis, Racer zonder poeha voltooit AUTOSPORT.NL de trilogie over drie jonge Nederlandse talenten. Alle drie moesten in een riskant tijdperk van de autosport hun passie met het leven bekopen. Dit derde boek vertelt het levensverhaal van coureur zonder poeha, bescheiden en sympathiek, met een wagenbeheersing en een collegialiteit die zonder uitzondering wordt geroemd.

Net als bij het boek over Ab Goedemans is Mattijs Diepraam de auteur. Mattijs gaat Wims leven op schrift zetten aan de hand van vele interviews en uitgebreid archiefonderzoek. Alles komt aan bod: van het prille begin in de eerste skelters tot het tragische einde in de Belgische Ardennen. Ook dit boek wordt rijkelijk geïllustreerd met foto’s, waarvan vele nooit eerder zijn gepubliceerd. Uitgever Gerrie Hoekstra is wederom verantwoordelijk voor de productie, vormgever Niels Kamp zal opnieuw met kundige hand het boekontwerp verzorgen.

Het boek kost 24,95 euro exclusief verzendkosten. Je kunt het bestellen op wimboshuis.autosport.nl. De namen van alle voorinschrijvers die vóór 31 mei bij ons binnen zijn, worden achter in het boek vermeld.

De aanleiding

Je kent vast het Engelse boek The Lost Generation, over de drie Britse toptalenten die in de jaren zeventig verloren gingen aan de autosport: Tom Pryce, Roger Williamson en Tony Brise. Nederland heeft ook zo’n verloren generatie. Het zijn de drie die we hierboven noemden: Wimpie, Appie en Willem. Al zo’n 12, 13 jaar geleden speelde Mattijs met het idee om een boek à la The Lost Generation te schrijven over de drie Nederlanders, maar de families waren er destijds niet aan toe.

Dat veranderde ergens in 2018. Olof van Joolen en Rob Petersen slaagden erin om een prachtige biografie over Wim Loos te produceren, waarna het eerste zaadje toch nog was geplant. Want Gerrie Hoekstra van AUTOSPORT.NL was de uitgever van die titel – en laat Mattijs nu sinds 2013 medewerker zijn van AUTOSPORT.NL. Daar doet hij verslag van de historische autosport en van de formuleklassen onder de Formule 1. Gerrie had de optelsom snel gemaakt en vroeg zijn medewerker of die zijn oude plan wilde afstoffen. In eerste instantie door een tweede deel over Ab Goedemans te schrijven – het resultaat ervan heb je inmiddels gelezen. En nu wordt het drieluik over Loos, Goedemans en Boshuis alsnog voltooid – met voor elk een eigen boek!

Hoe ver zijn we al?

Half december 2020 kregen we officieel groen licht van de familie Boshuis, waarvoor we Wims zoon Willlem en diens vrouw Esther van harte willen bedanken. Wims weduwe Arina was vervolgens de eerste die Mattijs haar verhaal deed. Aan het begin van het nieuwe jaar pakte Mattijs flink door met tal van gesprekken met mensen uit de kartsport en de autosport die er destijds bij waren: van Han Akersloot tot Rein Zwolsman, van Hans Deen tot de Vermeulens. Kees van de Grint schonk een dag van zijn tijd voor een diepgaande blik in de kartperiode.

Verder werkte Mattijs al het grootste deel van de kranten en tijdschriften van toen door. Gerrie ging intussen aan de slag met het verzamelen en scannen van de mooiste foto’s. Kortom, al zijn we nog maar een paar maanden onderweg, we zijn eigenlijk best al ver. Toch hebben we nog genoeg werk voor de boeg. Enkele belangrijke gesprekken wachten nog en uiteraard moet het hele boek nog worden geschreven.

Hoe lang duurt het nog?

Hoe snel het vanaf nu gaat, kunnen we moeilijk zeggen. Het kan meezitten, het kan tegenzitten. In april begint het seizoen weer, wat betekent dat we vanaf dan het werk weer ‘tussendoor’ moeten doen. In ieder geval hopen we het boek in de tweede helft van het jaar af te ronden.

Wat we zeker hopen: dat de bestellingen binnenlopen, net zoals bij de boeken over Wimpie en Appie. En daar hebben we alle vertrouwen in. Want iedereen die we spraken, had dezelfde reactie: Wim was zo’n ontzettend aardige gozer en zijn vrouw Arina was zo hartverwarmend hartelijk, dit boek hebben ze echt verdiend!

Nieuwsbrief 25 maart

We zijn weer een maand verder met Wim Boshuis, Racer zonder poeha. Goed nieuws: we hebben flink wat vorderingen geboekt! Mattijs heeft bijna alle gesprekken achter de rug en is bovendien flink aan het schrijven geslagen. Om nou te zeggen dat het boek klaar is – nee, dat ook weer niet. Maar het scheelt niet eens zo veel…

Dat we onze planning van ‘tweede helft van 2022’ gaan halen, is nu wel duidelijk. Sterker nog, het zal waarschijnlijk niet heel lang in die tweede helft duren voordat het boek bij je op de mat ligt.

Heb je ’t boek nog niet besteld? Het is zeker de moeite waard om dat alsnog te doen. Want het boek wordt extra dik en bevat vele mooie herinneringen, die goed zijn voor een lach en een traan. Het boek kost nog altijd 24,95 euro exclusief verzendkosten, ook al krijg je straks méér dan de aangekondigde 160 pagina’s. Je kunt het bestellen op wimboshuis.autosport.nl. En niet te vergeten: de namen van alle voorinschrijvers die vóór 31 mei bij ons binnen zijn en hebben betaald, worden achter in het boek vermeld!

Een beeld van Wim Boshuis

Net als bij de boeken over Wim Loos en Ab Goedemans stonden we voor de opdracht om de hoofdrolspeler van het boek tot leven te brengen. Maar hoe je dat als hij er niet meer is?

Spreken met de mensen die hem van jongs af hebben meegemaakt – dat lijkt de logische keuze. Bij het boek over Appie leverde dat een scala aan dolle avonturen en pakkende verhalen op. Maar Wim Boshuis was een stuk kalmer van karakter. Schelmenstreken zul je van Wim niet gauw noteren, niet voor niets was hij een racer zonder poeha.

Maar warme herinneringen zijn er des te meer – bijvoorbeeld van huisvriend Jan van der Pol. Of van zijn neef Evert Boshuis, die in de kartperiode zijn monteur bij Landia was. Of Kees van de Grint, die Wim meemaakte toen hij in de jaren zeventig bij Landia werkte. Iedereen met wie Mattijs sprak, schetste bovendien een heel tijdsbeeld eromheen. Zo leer je Wim ook kennen als een mens van zijn tijd.

Een extra handicap was wel dat Wim enig kind was en dus geen broers of zussen had. Gelukkig zette de rest van de familie de schouders eronder, zodat we toch een redelijk compleet beeld van zijn jonge jaren hebben.

Daarnaast maakten de mensen tegen wie hij racete, tijdens die seizoenen zelf het nodige mee. Bijvoorbeeld Han Akersloot, Hans Deen en Henri van Oorschot vertellen daar uitgebreid over. De manier waarop ze de strijd met Wim aangingen, zegt weer het nodige over Wim zelf. Dat geldt evenzeer voor de coureurs die hem niet zozeer als rivaal maar als teamgenoot hadden. Van Toine Hezemans tot Ernst Berg en Loek Vermeulen: allemaal vertellen ze hoe het was om met Wim samen te werken.

Méér dan in de vorige boeken leren we de hoofdrolspeler kennen door zijn eigen uitspraken. Bijna 15 jaar lang was Wim als Zeistenaar de held in de lokale Utrechtse media, als karter en als autocoureur. Frans Henrichs, Ger Rous en Johan Maaswinkel van het Utrechtsch Nieuwsblad volgden hem overal en deden verslag vanuit het perspectief van hun Stichtse favoriet. Ook de toenmalige Nieuwe Zeister Courant liet hem geregeld aan het woord.

En dan hebben we nog vakbladen als Autovisie, Autorevue en Kart & Karter. Journalisten als Rob Wiedenhoff, Hans Veldhuis, Rainer Bullhorst en Nico de Jong gingen regelmatig bij Wim langs voor een citaat. Last but not least: als je een mannenblad als hoofdsponsor hebt – zoals het Stichts Racing Team met Lach 69 – dan kom je ook daarin interviews tegen met de coureurs die je onder contract hebt. En dus ook met Wim…

Het tragische einde

Zoals we allemaal weten, kwam Wim in 1975 tragisch aan zijn einde tijdens de 24 Uren van Francorchamps. Die fatale laatste race zou zeer waarschijnlijk ook echt zijn laatste race geweest zijn – wat het allemaal des te tragischer maakt. Die race en alles wat daaromheen gebeurde, komt uiteraard uitgebreid aan bod in het boek. In een uitgebreid hoofdstuk duikt Mattijs diep in de gebeurtenissen van toen. Hoe kon het zo zijn misgegaan?

Het resultaat is een reconstructie waarin elk beslissend moment tot op de minuut en zelfs de seconde een plaats krijgt. Mensen die er toen bij waren, geven er allemaal hun duiding aan, van teamgenoten Loek Vermeulen, Huub Vermeulen en Aloys Mattijssen tot de toenmalige DNRT-monteurs Richard Gabeler, Paul Houteman en Klaas van Vuure, tot Rien Frankenhout, die op de tribune zat, tot Frans Lubin, die als eerste op de geslipte Wim Boshuis af kwam daveren… Ook de vele stemmen in de media van toen komen aan bod, elk met hun eigen mening en kleur.

Het is maar een van de tien hoofdstukken die het beeld van Wim compleet maken – en nóg een reden om straks dit boek in je boekenkast te hebben staan.

En niet te vergeten…

Voor wie al heeft besteld: alle facturen zijn inmiddels verstuurd, maar er ontbreken nog wel wat betalingen. Het kan zijn dat onze mail in je spambox terecht is gekomen. Dat gebeurt nog weleens met e-mail met een bijlage. Willen jullie dat even controleren? Alvast bedankt!

Met sportieve groet,

Mattijs Diepraam & Gerrie Hoekstra