In het donker naar een tijd
In de 24 Heures zelf staat de nacht voor overleven: die acht donkere uren zien door te komen zonder panne of schade. Maar in de avondlijke kwalificatiesessies op Le Mans is het anders rijden in het donker: gaatjes proberen te vinden in het verkeer en die tijd zetten, in de beperkte tijd die je hebt. Zeker op donderdagavond staat iedereen op scherp.
Beperkte tijd? Ja, want alle drie coureurs van een equipe moeten zich kwalificeren door voldoende (lees: vijf) rondjes te rijden. Met in- en outlaps erbij heeft elke coureur dus maar weinig tijd – en die is met ronden van ruim 13 kilometer zo om. Tijdens de sessie is het achter op het paddock dus een komen en gaan van afgereden en verse banden, terwijl er ook voortdurend licht wordt bijgetankt.
Gaan voor een tijd is bovendien lastiger dan in de gemiddelde F1-kwalificatiesessie. Ook al kan het veld zich uitspreiden over die 13 kilometer, de snelheidsverschillen tussen de snelste prototypes en de langzaamste GT’s zijn riant. Verder zijn bijna alle 56 auto’s wel tegelijk op de baan, vanwege die beperkte tijd. Er hoeft dus maar één langzamere auto in de weg te rijden en wég is je rondje. Als dat bij de Dunlop-brug al gebeurt, begin je pas over drie minuten aan een nieuwe poging.
Eerste hybride op pole
Gisterenavond werd het vuurwerk verwacht in het laatste kwartier van de sessie, want een avond eerder zette André Lotterer de snelste tijd neer in zijn rondje tot aan de finishvlag. Uiteindelijk bleek een tijd uit de openingsfase goed voor de pole. In de schemer – we zitten tenslotte bijna op de langste dag van het jaar – reed Lotterer zijn Audi R18 e-tron quattro naar een tijd van 3.23.787, een tijd die niemand meer zou verbeteren. Volgens de Duitser was het niet eens een perfecte ronde, maar het bleek genoeg om de R18 ultra (de reguliere TDI in het nieuwste jasje dus) van Dumas/Duval/Gené naar de tweede plaats terug te verwijzen.
Namens zijn medewinnaars van vorig jaar, de Fransman Benoit Tréluyer en de Zwitser Marcel Fässler, schreef Lotterer geschiedenis, want zijn snelste tijd betekende de eerste pole in de Le Mans-geschiedenis voor een hybride auto.
Toyota komt gevaarlijk dichtbij
Even nog had dat een hybride van een ander merk kunnen zijn, want Anthony Davidson kwam een kwartier voor tijd binnen voor verse banden. Zijn Toyota TS030 Hybrid kwam met een derde tijd aardig in de buurt, maar ook de Brit stuitte op verkeer – toevallig de andere e-tron quattro van Audi, met recordwinnaar Tom Kristensen achter het stuur. Net op laatst, in de Ford-chicane, reed de Deen in de weg, hoewel Davidson waarschijnlijk ook zonder dat oponthoud de pole niet had kunnen pakken.
Davidsons derde tijd betekende wel dat Toyota in zijn ‘oefenjaar’ meteen twee Audi’s achter zich had gelaten. Ook de tweede Toyota schoof zich tussen de Audi’s, want de ultieme poging van Kazuki Nakajima verbande de vierde Audi van Rockenfeller/Jarvis/Bonanomi (de laatste twee voor het eerst op Le Mans) naar de zesde startplaats. Later temperde Toyota-baas Pascal Vasselon de verwachtingen overigens weer door te onthullen dat zijn auto’s op volle boost hadden gereden, wat ze 2 tot 3 seconden had opgeleverd.
’Ballen-uit-de-broek’-rondje
Na het fabrieksgeweld was de HPD van Strakka zoals verwacht de snelste van de privéachtervolgers. Danny Watts bleef met een naar eigen zeggen ‘ballen-uit-de-broek-rondje’ nét de Rebellion-auto van Prost/Jani/Heidfeld voor. De andere Rebellion Lola met Jeroen Bleekemolen stelt zich zaterdag daar weer achter op. Het grootste drama van de donderdagavondsessie speelde zich ook af in de privégelederen van de LMP1-klasse, want een flinke smakkerd van Seiji Ara in de Dome-Judd van Pescarolo bracht de rode vlag uit. Dat was misschien nog net iets minder erg dan de klap op woensdagavond van Jean-Christophe Boullion in de andere auto van Pescarolo. Dat deed zo’n zeer dat Boullion heeft besloten om af te zien van deelname. Op dit late tijdstip betekent dat dat zijn co-equipiers Emmanuel Collard en Stuart Hall het in de race met z’n tweeën moeten doen. Tot aan het Group C-tijdperk de gewoonste zaak van de wereld op Le Mans, maar tegenwoordig een unicum.
De zege in de spannende strijd om de LMP2-pole ging verrassend naar de Australische ex-A1GP-coureur John Martin in de ORECA-Nissan van ADR-Delta. Hij versloeg nipt polefavoriet Olivier Pla in de snelste van de twee Morgan-Judds van OAK. Yelmer Buurman zette een achtste tijd in de Lola-Judd van Status, een mooie prestatie na zijn GT1-zege van afgelopen weekend op de Slovakia Ring. Opnieuw scheidden slechts 2,5 seconden de hele toptien in de LMP2. De DeltaWing nestelde zich qua tijd in de staart van het LMP2-veld, zoals de experimentele auto ook al in de vorige sessies had gedaan.
Ook lezen over de GT’s? Kijk verder op Driving-fun.com.