“Al lang geen update meer van je ontvangen. Je hebt ’t zeker druk!” Ware woorden van een klant, ergens in de mail die ik de afgelopen weken tijdens mijn vakantie bleef ontvangen. De mail blijft binnenstromen en de telefoon staat roodgloeiend, maar toch moet ’t weer eens: jullie op de hoogte brengen van wat ik heb gedaan. De laatste keer was tenslotte alweer even geleden.

Wie mij via Facebook of Twitter volgt, heeft gelukkig al wel een goede indruk gekregen van mijn avonturen als autosportjournalist. Je zag snapshots voorbijkomen uit Scandinavië (waar ik de Winter Trial deed), uit Monaco (voor de Grand Prix Historique) en verder onder meer vanaf de circuits van Le Mans (twee keer zelfs), Goodwood, Spa en de Nürburgring. Ook volgde ik weer eens een rally, deze keer die van Ieper. De komende zes weken worden wat dat betreft net zo druk.

Mijn werk voor Octane (historische autosport, maar af en toe ook modern) en AUTOSPORT.NL (hedendaagse autosport, maar ook steeds vaker retro) blijft kortom fascineren. Het neemt nu ongeveer de helft van mijn achtdaagse werkweek in beslag en – voor wie denkt dat het allemaal liefdewerk en oud papier is – het maakt ook een leuk deel van mijn verdiensten uit. Maar over mijn commerciële schrijverij vertel ik doorgaans minder, al is er steeds meer overlap met mijn andere activiteit, door schrijfwerk voor automerken, garagebedrijven, autosportteams en coureurs.

De afgelopen maanden heb ik weer veel klanten mogen helpen met het duurzaam maken van hun communicatie. Vooral met eerlijke en geloofwaardige teksten die bijdragen aan langdurige relaties met klanten. Klanten behouden blijft immers veel lucratiever dan steeds maar nieuwe werven. Maar ook met advies over de manier waarop de marketing- en verkoopkant van een organisatie zijn voordeel kan doen met de kennis van R&D en de feedback vanuit de klantenservice. De filosofie die ik samen met Jitse Knoop uitdraag via het Platform voor Duurzaam Communiceren, vindt daarbij steeds meer weerklank.

Door die drukte bleef een update dus uit – en jullie hebben gelijk: dat is allesbehalve duurzaam communiceren. De hand in eigen boezem steken is dat gelukkig wel, en dat doe ik hierbij dan maar. Bovendien kun je beter jezelf vergeten dan je klanten (zei de rokende hartchirurg).