Bokkig oerdier
Audi viert in 2010 ’30 jaar quattro’, want in 1980 debuteerde de allereerste quattro op de salon van Genève. Is het een feestje waard en is de oer-quattro vandaag de dag nog steeds een icoon op de weg? We namen de proef op de som en reden terug de geschiedenis in. Om te ontdekken dat dit bokkige oerdier, in crisistijden met kille rechte lijnen uit plaatstaal gehouwen, de harten nog steeds verwarmt. En niet alleen van degenen die achter het stuur mogen plaatsnemen.
>> Eerst video kijken? Test Audi quattro (1986)
De originele Audi quattro is een mijlpaal in de autogeschiedenis en staat nog als ‘Auto Union’ op kenteken, net als trouwens elke Audi tot en met bouwjaar 1998. Een test van de ‘urquattro’ combineren met een bezoek aan het pittoreske Auto Union Museum in het Noord-Hollandse Bergen is dan al snel bedacht, zeker als initiatiefnemer Henk Geerts ons met alle plezier wil ontvangen. Eenmaal in Bergen aangekomen proberen we de ‘Auto Union’ die voor de voorgevel staat geparkeerd, te vergelijken met de DKW’s, Wanderers en de unieke Horch V12 die binnen staan te pronken. De overeenkomsten lijken vergezocht. Wat heeft een collectie welgevormde voor- en naoorlogse roadsters te maken met een kaarsrechte coupé uit de eighties?
Dan geeft Geerts voor ons een DKW de sporen. De voormalige kookwinkel van de 78-jarige verzamelaar en oud-rallyrijder hult zich in blauwe dampen. We weten het opeens weer. Die tweetakt-motoren van DKW, hoe bescheiden ook, zijn net zo karakteristiek, eigenwijs en lawaaierig – maar uiteraard op een lekkere manier – als de roffelende vijfcilinder onder de motorkap van de quattro. Die, als hij lekker warm is gedraaid, ook nog eens heerlijk de uitlaat laat ploffen zodra je het gas lost. En die DKW-tweetaktjes? Die doen dat net zozeer.
Na 30 jaar nog actueel?
Zowel de tweetakters als de vijfpitters behoren tot het verleden van Audi, maar is de ‘urq’ als rijbelevenis nog actueel? Dat proberen we uit op de snelweg, de binnenwegen en ten slotte de slootgerande dijkweggetjes rond Bergen, waar elk foutje genadeloos wordt afgestraft. Als we bij Pon in Leusden wegrijden en via Hilversum en Weesp binnendoor rijden om de ellende op de A1 te omzeilen, krijgen we de eerste antwoorden al.
In de eerste kilometers houden we de olietemperatuurmeter goed in de gaten, ons goed bewust van het feit dat de smering voortreffelijk moet zijn voordat we de turbo vol kunnen laten spinnen. Het is een ouderwetse turbo met fikse schoepen. Onder de 3000 toeren geeft hij niet thuis. Zo kunnen we ervaren dat ook een ongeblazen 2,1-liter van Audi prettig aan het gas hangt. Zodra de olietemperatuur een genadige 130 graden meet, staan we onszelf toe om de quattro van jetje te geven. Dat komt goed uit, want de bochtige provinciale weg naar Weesp ligt verlaten voor ons. Maar eerst nog een paar minirotondes.
Nog vóór Weesp heeft de quattro al het grootste deel van zijn karakter prijsgegeven: het is een bokkig oerdier dat tussen de 3500 en 5500 toeren geweldig dooraccelereert. Ondanks het gapende turbogat, dat er wel degelijk is, voel je de turbo er niet met een klap inkomen, zoals bij de oude Subaru GT Turbo. De versnelling neemt alleen maar opeens enorm hard toe. Bij elke stoot gas geeft het magistrale koppel de aandrijflijn een geweldige klap, die je nog eens voelt als je van het gas afgaat.
De eerste mooie bocht pakt hij moeiteloos, zozeer onderschatten we de grip. Dan de tweede nog maar wat sneller. Opnieuw beseffen we dat het harder had gekund. Bij de derde bocht weten we ’t: deze auto krijg je met geen mogelijkheid van de weg. Bij een tikje overmoed kun je het onderstuur simpel herstellen: een toefje gas erbij en de achterkant zet zich eerst, waarna de voorkant vanzelf tot de orde wordt geroepen. Onverstoorbaar neutraal voltooit de Audi de radius van de bocht. Het stuurgevoel past daar uitstekend bij: zwaar, zelfs op de juiste manier steeds zwaarder wordend als het bochtentempo toeneemt, maar wel precies. Ook de zware zijwind op deze stormachtige augustusdag ondergaat de auto schouderophalend. Eigenlijk voelt alles in de quattro stevig. De last van de ouderdom draagt hij zonder zorgen.
De rest van de test lezen? Kijk verder op Driving-fun.com.